Feiten en fabels over brood

Is donker brood gezonder? Kun je beter grof of fijn volkoren eten? Volkorenbrood is gemaakt van tarwe of toch niet? Volkoren is het gezondste brood omdat het van de hele graankorrel gemaakt wordt. Lees snel verder voor allerlei feiten en fabels:

FEIT: volkorenmeel bevat tot 20x meer vitamines en mineralen dan bloem
Een graankorrel bestaat uit: binnenin de meelkern, onderin de kiem en het buitenste vlies, de zemel. De meeste voedingstoffen zitten in de kiem en de zemel. Bij volkorenmeel wordt de hele kern vermalen. Bloem krijg je door graan te zeven en enkel de meelkern te vermalen. Je mist dan dus de vezels, vitaminen en mineralen uit de kiem en de zemel. Extra tip: let dus bij het lezen van etiketten vooral op het onderscheid tussen meel en bloem (meel is volkoren en bloem is gezeefd).

FABEL: hoe donkerder het brood, des te gezonder
Vroeger klopte dit, maar door het gebruik van mout en gekarameliseerde suiker is dat tegenwoordig niet meer. Ook zijn er bijvoorbeeld nieuwe tarwesoorten die een lichte zemel hebben. Het brood is dan ook licht. Enkel de ingrediënten zeggen iets over het gehalte vezels, vitaminen en mineralen. Hoe meer volkorenmeel en eventueel zaden, vruchten en noten des te gezonder het brood.

FABEL: grof volkoren is gezonder dan fijn volkoren
Beide broden zijn gemaakt van de hele graankorrel dus 100% volkoren. Dat betekent dat ze beiden alle voedingsstoffen van die hele korrel bevatten. Geen verschil dus. Het enige wat een klein voordeel zou kunnen zijn van grof volkoren is dat er nog hele korrels in het brood zitten. Dit dwingt je om beter te kauwen en rustiger te eten. Dit is goed voor de vertering en het is goed om bewust te eten.

FEIT: meergranenbrood kan gezonder zijn volkoren brood
Aan meergranenbrood zijn extra granen en zaden toegevoegd. Als de basis dan ook nog volkorenmeel is dan is het inderdaad nog gezonder dan een gewoon fijn of grof volkoren. Is de basis echter bloem, dan is het niet gezonder. In bloem zitten namelijk niet meer alle vezels, vitaminen en mineralen van de hele graankorrel.

FEIT: van alle graansoorten kun je volkoren maken
Dit is lastig en blijft verwarrend voor mensen. Volkoren zegt alleen iets over het gebruik van de hele graankorrel. Niet welke graankorrel. Dat kan dus tarwe zijn, maar ook spelt, rogge, haver, gerst of mais. Niet al deze graansoorten zijn even geschikt om brood van te bakken en worden daarom vaak in combinatie met tarwemeel of bloem gebakken. Let op; de naam volkoren is beschermd in de bakkerswereld. Een brood mag alleen als volkoren verkocht worden (volkorentarwe, volkorenspelt, volkorenhaver etc.) als het 100% volkoren is. Je kunt dit zien op het etiket of net als bij ons op de ‘ouwel’, het papieren plakkertje op het brood.

FABEL: van volkorenbrood krijg je darmverstoppingen
Juist niet! Maar je moet wel voldoende drinken. 2 liter vocht per dag adviseert het Voedingscentrum. In volkorenbrood zitten heel veel vezels. Deze voedingsvezels binden zich met vocht in darmen en zetten de darmen aan tot beweging. Dit zorgt voor een goede stoelgang waardoor afvalstoffen gemakkelijk het lichaam verlaten.

FEIT: het is verstandig vaker volkoren te eten
Dat is een feit, maar daarmee nog niet gemakkelijk. Zeker niet als je zo van je witte boterham houdt. En dan zijn de aanbevolen 6-7 sneetjes er best veel. Meer volkoren is altijd beter. Een tarwebrood is gemaakt van tarwebloem en tarwemeel. Daar zit dus ook al volkoren in. Bij ons is dit 50%; dat is al beter iets dan niets! Of je eet 5 volkorenboterhammen en 2 witte.

Bron: voedingscentrum, brood.net en volkorenisaltijdgoed.nl

Specie-cake | Red Velvet

Heel voorzichtig kan ik zeggen dat we weer op aan het bouwen zijn. Het zou een flinke verbouwing worden, maar dat wisten we. En we wisten ook al dat Ronald beter kan bakken dan kan bouwen. Liever een nacht en dag door (als de oven ook nog eens op storing gaat) dan een dag met de drilboor. Of experimenteren met red velvet cake, omgedoopt tot specie-cake!

Red velvet is een mooie rode cake. Overgewaaid uit Amerika, waar je ze zeker rondom Valentijn veel ziet. Afgewerkt met een soort cream cheese. Het smaakt ongeveer als gewone cake, maar dan veel beter. In een echte red velvet cake zit cacao. Als je namelijk karnemelk of azijn bij cacao voegt dan wordt het roodachtig. Azijn is geen ingrediënt. Vanille, karnemelk en goede vetstof, naast de cacao wel. We kleuren wat bij om de fluweelachtige dieprode kleur te krijgen. Velvet, fluweel, past niet helemaal bij een baksteen, maar de kleur perfect!

Het purschuimgebakje was een succes en ook de reacties op de specie-cake zijn super. Hoeveel producten moeten we nog bedenken? De vraag die op dit moment het meest gesteld wordt is ‘hoe lang blijven jullie in dit noodwinkeltje?’ We hebben er geen datum op geplakt, maar zo snel mogelijk. De verbouwing gaat zoals een verbouwing gaat. We hebben al heel veel gedaan in de bakkerij. Daar staan al nieuwe machines, er is een nieuwe koeling en vriezer, de broodbakkerij is al verplaatst en een deel van de vloer is al nieuw. In de winkel is ook al veel gebeurd; die is helemaal gestript. We zijn bijna klaar met breken. Er moet nog één muur uit. De muur die ervoor gaat zorgen dat er zich in de bakkerij komt. Dat wordt nog even flink puinruimen, maar dan is ook onze ‘spoelhoek’ klaar en kunnen we daar weer goed uit de voeten.

Verder hadden we deze week een beetje tegenslag omdat de oude winkelvloer er toch helemaal uit moet en de pui toch wat hoger wordt dan voorzien. Verder komen we zo af en toe historie tegen. Variërend van fluweelachtig rode vloerbedekking en groene ornamenten tot ramen halverwege? een verdieping en resten van een oude varkensstal… Hopelijk blijft het bij deze verrassingen hierbij en kunnen we snel echt op gaan bouwen en laten zien hoe mooi het gaat worden!

4 Croissants voor een Euro | het kan eigenlijk niet

Met pijn in ons hart en ook wel een beetje met gepaste trots hebben we naar ‘De Keuringsdienst van Waarde’ gekeken. Het programma vergeleek dit keer de fabriekscroissant met de ambachtelijke croissant. Natuurlijk maken wij onze croissants zelf, we hebben zelfs dezelfde boter als de echte artisanale Franse bakker in het item.

Een goede croissant maken is een kunst op zich en heel bewerkelijk. Dat liet het programma goed zien. Net als de keuze van de grondstoffen en het belangrijkste ingrediënt: tijd. Helaas is dit ook een reden voor steeds meer (af)bakkers om croissants via de fabriek in te kopen. En dat doet Ronalds bakkershart pijn. Zeker als tijdens de uitzending blijkt dat zelfs voor een supermarkt 4 croissants voor 1 Euro eigenlijk niet uit kan en dat het dus als lokkertje gebruikt wordt. En de consument raakt steeds meer gewend aan deze smaak. Je ziet het verschil, zeker als ze net afgebakken zijn, soms niet eens. Jammer. Maar… wel weer een bevestiging dat wij blijven werken zoals we werken en dat het goed is dat we een deel van de bakkerij open gaan gooien. Zodat mensen zien wat we maken. Zien hoe zorgvuldig onze bakkers met grondstoffen en producten om gaan. Zien wat ambachtelijk bakken inhoudt. En vervolgens het verschil proeven!

Liever met zijn handen in het deeg

Verbouwen is niet aan Ronald besteed. Na een dag puinruimen zuchtte hij al; ‘wat zal ik blij zijn als ik gewoon weer met mijn handen in het deeg kan’.

Gelukkig mocht hij in onze bouwvakantie ook nog wat met brood doen. Namelijk ons eigen bier brouwen!

Twee vliegen in één klap. Derving nog meer tegen gaan (naast onder andere Too Good To Go) en een lokaal streekproduct maken met brood. Ik las hier een artikel over en dit leek me echt een heel leuk. De grootste uitdaging volgens het artikel was het vinden van een brouwerij. En laten wie die nou net op een steenworp afstand hebben. Ronald en Monique van de Dochter van de Korenaar zagen ons idee ook zitten. Brood kan een deel van het gerst vervangen. En dus kreeg mijn Ronald opdracht om gedroogd brood aan te leveren. ‘Een paar honderd kilo graag’. Dus dat hebben we tussen de bedrijven door gedaan. Dat waren heel veel zakken oud brood. Tussen het roosteren door hebben we natuurlijk de bostelbroodjes gemaakt met de bierbostel. Gelukkig hebben wij daar maar ongeveer een kilo van nodig. Wij vinden het echt super dat de samenwerking twee kanten op gaat. Het gezegde ‘waar de brouwer binnen is, moet de bakker buiten blijven’ gaat dus zeker niet op.

Vorige week werd het bier gebrouwen en mocht Ronald komen kijken helpen. Een heel andere wereld ging voor hem open. Het brouwen nam een dag in beslag. En nu is het wachten. Zeven weken wachten en bierproeven! De naam is er al: La bière boulanger!

Update van de ziekenboeg

De oplettende klant heeft het misschien wel gemerkt; drie van onze collega’s, waaronder ikzelf, zitten in de lappenmand.

Van Anjo en haar ziekteproces zijn veel mensen op de hoogte vooral door ons interview, de boezembroodactie en de mudrun. Met Anjo gaat het gelukkig goed! Anjo herstelt goed, het gaat steeds beter en af en toe laat ze haar gezicht alweer zien in de bakkerij. Wat wij natuurlijk erg gezellig vinden! Hopelijk is ze er snel echt weer. Ps: de boezems komen deze maand waarschijnlijk nog een keertje terug voor een speciaal project; houd ons in de gaten via de nieuwsbrief, facebook of Ons Weekblad.

Ons Wilma is in juni helaas ook de ziektewet in gegaan. Eind juni ze is ze succesvol geopereerd, maar het revalidatieproces heeft zijn tijd nodig. Dit gaat stapje voor stapje. Maar iedere stap is er een en ze komt alweer op het fietsje af en toe bij ons kijken. Zoals onze volgers hebben kunnen zien heeft zij (wie anders?) symbolisch de laatste keer onze oude winkel op slot gedaan. Laten we hopen dat ze de nieuwe winkel ook als eerste kan openen.

En als je dan denkt dat je alles gehad hebt… ik ben ook uitgevallen. Na lange tijd sukkelen met rugklachten was daar ineens een maandag in juli dat ik uitvalverschijnselen in mijn been kreeg. Pijn, koude voet en ik kon niet meer lopen. Na veel rust, nog meer rust en ook veel onderzoeken word ik vrijdag geopereerd aan een hernia. En ook ik zal hiervan moeten revalideren.

Dus zoals jullie lezen liggen niet alleen de bakkerij en de winkel in de puin, maar wij ook. Het is pure overmacht, maar graag wil ik (en ook Anjo en Wilma) onze geweldig lieve collega’s bedanken, want we waren ineens behoorlijk onder bezet. Dankzij ons fantastische team is alles gelukkig goed gekomen! En we zijn alles alweer aan het opbouwen; we gaan er gewoon voor zorgen dat we er heel snel weer zijn!

Groetjes, Ellen.

Moet ie blijven?

‘De plakdrol’ of de draaikoek of de draoier of gewoon de Zeeuwse bolus? We waren weer even in Zeeland. Daar waar de bolus thuishoort. We hebben zelfs een bolussenvlaai gezien.

De bolus wordt niet
alleen in Zeeland of Brabant gegeten, maar over de hele wereld. Vorm en smaak aangepast
aan de regionale smaak. Hij is van Joodse origine en waarschijnlijk door Joodse
Portugezen, die moesten vluchten voor de Spaanse inquisitie, naar Zeeland
gekomen. De Zeeuwen verstaan de kunst van het bolusbakken het beste en hebben
sinds eind jaren ’80 een bakwedstrijd met als prijs de titel ‘Beste Zeeuwse
bolusbakker van het jaar’ in het leven geroepen. Dit ter promotie van het
Zeeuwse cultuurgoed.

Er zijn veel thuisrecepten
voor bolussen te vinden, maar een goede bolus maken komt erg precies. Een goede
bolus is lekker stroperig en mals. Tijdens de wedstrijd worden de baksels
getest op grootte (60-80 gram), gaarheid, kleur, volume, structuur en
mechanische kwaliteit (of de vorm behouden blijft bij het eten). Het begint  met een goed, mals deeg van witbrood dat door
de basterdsuiker, bij ons ook door kaneel, gerold wordt. Het rijsproces komt
erg nauw en als de bolus ook maar een paar seconden te lang in de oven zit dan
is ie al te droog.

Hoort de bolus bij ons in het assortiment? Het is een mooi product met een mooie historie, maar wel een typisch Zeeuwse. Kun je deze plakdrol missen of hoort ie toch bij een lekker ontbijtje of een kop thee? Wij twijfelen, soms vliegen ze de winkel uit en soms blijven ze liggen. Zullen we meeste stemmen gelden doen?

Hoe het ooit begon…

2 jaar geleden hebben we een boek geschreven. Een boek over Ronalds bakkerslevensloop. Daarbij hoorde dit filmpje. Nu de verbouwingen in volle gang zijn, las ik nog eens in het boek en veel komt nu terug of wordt gerealiseerd. Mooi om terug te lezen:

25 jaar geleden

25 jaar geleden. Een vrijdagavond. Zenuwachtig en verwachtingsvol stapte ik Bakkerij Bruurs binnen. Mijn eerste baantje, mijn eerste nacht in een bakkerij. Het was dezelfde bakkerij waar ik als 4-jarig jongetje met mijn klas een kijkje mocht nemen en we een grote taaitaai pop gingen versieren. Op het moment dat ik de bakkerij binnenstapte wist ik dat ik bakker wilde worden.  De grote ruimte met enorme machines, de ovens, de tafels waar hardwerkende mensen deeg aan kneden waren en de geuren maakten diepe indruk op me. De koek versieren was leuk, maar ik wilde hem zelf maken.

Waarom bakker?

Waarom word je bakker? Waarom ben je bakker? Dit zijn vragen die ik geregeld krijg. Het vak spreekt bij mensen tot de verbeelding.  Het heeft iets romantisch, maar tegelijkertijd wordt het gezien als een zwaar beroep vanwege de nachtelijke uren en lange dagen. Mensen kunnen zich soms moeilijk voorstellen dat je bakker bent en blijft. Al begrijpen ze dit beter als ze een kijkje achter de schermen hebben gehad tijdens een workshop of een rondleiding. Ze zien dan mijn passie en ervaren hoe bijzonder het is om van niets iets te maken. Want bijzonder is het nog steeds, iedere nacht weer.

Na de basisschool stond mijn keuze nog steeds vast. Een logische vervolgstap was daarom de opleiding Consumptieve techniek, richting Brood en Banketbakken op het Van Cooth in Breda en vervolgens de Vakschool in Wageningen. Ik vond de vakinhoud geweldig. De eerste keer dat ik mijn eigen deeg draaide en brood uit de oven haalde herinner ik me nog als de dag van gisteren. Bloem, water, gist, zout, kneden, rijzen, de oven in en je hebt brood. Het klinkt zo eenvoudig en dat is het ook. Terwijl het tegelijkertijd zo moeilijk is. In brood zit leven. Je moet de gisten optimaal benutten. Het is een proces dat continu doorgaat, stoppen midden in een proces is geen optie. Je moet inspelen op de omstandigheden van die nacht en de volgende nacht en de volgende…  Inmiddels is dit mijn tweede natuur en gaat het automatisch, maar het blijft speciaal om mee te werken en om die broden uit de oven te halen.

Een eigen bakkerij

Het is niet gemakkelijk
een eigen bakkerij te beginnen. Uiteindelijk kreeg ik de kans een bakkerij over
te nemen, maar zelf starten is haast onmogelijk. We hebben 7 jaar geleden
bakkerij Broeckx overgenomen. We wilden in eerste instantie niet persé veel
veranderen. De uitdaging voor ons was om de kwaliteit hoog te houden. Hooguit
te verbeteren en het assortiment enigszins uit te breiden.

Natuurlijk werkte ik er al zo’n 10 jaar en kende de bakkerij, het assortiment, de machines en de oven van binnen en van buiten. Jan Broeckx had stilaan meer en meer aan mij overgelaten. Ik bestelde grondstoffen, managede aan het begin van de week de bakkerij en winkel en had geleerd over prijsstelling.  Toch waren de eerste anderhalf jaar meer dan pittig. Het werd drukker, ik moest de vervanging van Jan opleiden en ondertussen zelf niet verslappen. Op enig moment stond ik met kniebraces aan te werken, omdat ik niet meer op mijn benen kon staan en stond zelfs Anke ’s nachts in de bakkerij. Dagen van 14 uur waren in die tijd meer regel dan uitzondering.

Op het moment van
schrijven zijn we ruim vijf jaar onderweg met Bakkerij Adams en durf ik te
stellen dat alles loopt. Ik ben trots dat onze producten iedere dag van
hoogstaande kwaliteit zijn, dat we een online bestelsysteem hebben, dat we aan
diverse horeca en bedrijven leveren, dat we een aantal broodautomaten hebben,
en niet minst belangrijk, dat we een geweldig team van zo’n 20 mensen om ons
heen hebben en een grote schare trouwe klanten. Het eerste jubileum was voor
ons een reden om bij een aantal zaken stil te staan. Hoe zien we ons zelf over
5, 10, 25 jaar? Welke uitdagingen gaan er komen of gaan we zelf opzoeken?

Toekomstvoorspellingen

Op mijn wensenlijstje voor de bakkerij staat een andere winkel. Dit vraagt een flinke verbouwing aangezien ik dan ook een meer open bakkerij zou willen. De bakker, die meer overdag werkt, is dan letterlijk meer zichtbaar en beter bereikbaar voor vragen en uitleg. Door overdag te bakken kun je beter inspelen op de vraag, ook van de klant die na zijn werk komt. Ook de winkelvoorraad kan beter onder controle gehouden worden. Producten zijn nog verser en het leidt tot minder derving wat vervolgens duurzamer is. De bakker zal meer in de zaak en in de winkel rondlopen. Zichtbaarder zijn en direct aanspreekbaar. Een laatste reden om ook overdag te gaan werken is de aantrekkelijkheid van het bakkersvak. Het vak bakker wordt minder aantrekkelijk en zwaar gevonden door de nachtelijke uren. Overdag werken gaat dit tegen.

De klant kan in een open bakkerij zien hoe zijn ambachtelijke product met passie en zorg vervaardigd wordt. Het is waardevol om de klant een kijkje te laten nemen achter de schermen en ze inzicht laten krijgen in processen. We doen dit nu door middel van een aantal rondleidingen en workshops per jaar. We merken aan de reacties dat mensen, naast dat ze heel enthousiast worden, een veel beter beeld krijgen van wat er allemaal komt kijken bij het bakken van een brood. En wij kunnen het gesprek aangaan en er zo achter komen wat er leeft bij de klant.

Kwaliteit blijven bieden. Kwaliteit is de basis, ik kan dit niet genoeg herhalen. Daarvoor komen mensen naar de bakker. Mensen leven bewuster waardoor er meer en meer gezonde broden in het assortiment zullen komen. Ook in België. De smaakbeleving verandert. Ik denk dat smaken intenser gaan worden. Dit begint met het gebruik van goede grondstoffen en zo min mogelijk toevoegingen. Het  rijsproces zal veranderen, zal langer gaan duren. De snelheid zal uit het proces gaan. Het brood wordt hierdoor nog smaakvoller. Niet alleen de speciale broden, maar ook het gewone, dagdagelijkse tarwe. En dan komt de nieuwe generatie ook weer voor brood naar de bakker.

Naast kwaliteit en authenticiteit speelt de sociale factor een grote rol. Mensen hebben het druk, mensen worden ouder en hulpbehoevend, sommigen zijn alleenstaand. Naar de bakker gaan wordt door een aantal als een uitje ervaren. Onze winkeldames vervullen een sociale functie en dat wil ik zo houden. Klanten verdienen persoonlijke aandacht. Even vragen hoe het gaat, meedenken waar nodig of even meelopen naar de auto. Kleine moeite.

Halve eeuw bakmanschap

Zomaar een vrijdagavond.
Ontspannen en gemotiveerd stap ik mijn bakkerij binnen. Het is nu nog stil. Er
is nog helemaal niets. Over een aantal uur zullen de eerste broden uit de oven
komen. Het zal heerlijk ruiken en de winkeldames zullen vrolijk kletsend alles
naar de winkel brengen. Ik geniet nog even van de rust en ga dan aan de slag.
Er is werk aan de winkel, voor vannacht en de komende 25 jaar. Ik leef mijn droom.
Mijn passie en liefde voor dit vak zullen nooit verdwijnen. Brood verveelt
nooit. Ik hoop dat ik altijd, fysiek gezien, kan blijven bakken. Ik zal meer
tijd gaan besteden aan productverbetering en ontwikkeling en daarnaast het
opleiden van een nieuwe generatie bakkers. Zodat ik over 25 jaar nog steeds
deze bakkerij* binnenstap. Op naar een halve eeuw bakmanschap…

*Deze bakkerij blijft de bakkerij op dezelfde locatie, maar vanbinnen wordt hij helemaal nieuw. Net als de winkel. Een derde droom, de nieuwe winkel met open bakkerij komt uit. We zijn gezegend dat dit kan. Nu is het kei hard werken, maar het gaat zo mooi en fijn worden. Zodat we zeker nog 25 jaar vooruit kunnen.

Noodwinkel | ik zie, ik zie

wat jij niet ziet… maar alles is er! Vanaf 29 augustus verblijven we in onze noodwinkel. We hebben dan vrij weinig ruimte, maar kunnen ‘gewoon alles’ maken. We hebben alleen een vraag of eigenlijk twee vraagjes:

We hebben geschetst,
gemeten en gepuzzeld. En Ronald zou Ronald niet zijn als hij heel graag alles
gewoon wil blijven maken. Een aantal grote verbouwzaken zijn daarom ook al
achter de rug. De vriezer is bijvoorbeeld al vervangen, we hebben een nieuwe
koelcel en de broodbakkerij is (bijna) verplaatst.

Ons noodwinkeltje is alleen door die koelcel niet zo groot. Dat betekent dat de snijmachines bijvoorbeeld naast de winkel zullen staan. Maar we kunnen gewoon brood snijden! Zou een beetje gek zijn als dat niet zou zijn. We kunnen ook niet zoveel gebak en koeken kwijt, maar aanvullen kunnen we heel goed. We zijn getraind om veel te lopen dus we gaan gewoon een keertje extra heen en weer met lege pistolet mandjes en plaatjes. Smoskes maken we sowieso al bijna de hele dag dus dat gaat ook gewoon door. Het is even aanpassen, maar het is voor het goede doel!

We hebben alleen één vraag; weet je al wat je wilt? Bestel vast! Dat is altijd fijn, omdat we dan goed in kunnen schatten wat we moeten bakken, maar nu zeker. En nog een vraagje; zie je iets niet liggen? Vraag even wat er allemaal nog is. Het kan best zijn dat er net een dame extra puddingkoeken, croissants, Belgische sandwiches of worstenbroodjes aan het halen is.

En als je er dan toch
bent; neem lekker een breekbrood, een purschuimgebakje of een breekcake mee!

Bierbostelbrood

Smaakvol, erg gezond, een, streekproduct, duurzaam en ambachtelijk. Redenen genoeg voor Ronald om te experimenteren met bierbostel van onze lokale brouwerij De Dochter van de Korenaar.

Van bier brood maken. Of
eigenlijk van het restproduct. Bierbostel, ‘ontsuikerde mout’, blijft over als
er bier gebrouwen is. Deze bostel kun je weggooien, veel boeren gebruiken het
als krachtvoer voor hun vee, of je kunt er brood van maken! Bostel is erg
gezond; het is erg eiwit- en vezelrijk en bevat weinig suikers (deze zitten in
het bier). En ook al doet de naam anders vermoeden; er zit geen alcohol in.

In de 17e eeuw werd bostel al gebruikt in desembroden. Vanwege de voedingswaarde, de karaktervolle smaak en ook omdat door de borstel het brood lekker mals blijft. Ook Ronald heeft verschillende varianten gemaakt met als basis onze desem. Deze combinatie gaat namelijk heel goed samen. Beide zijn heel pure ingrediënten die elkaar in smaak ondersteunen. De bostel is voedzaam, maar verder vooral een smaaktoevoeging. Het vervangt geen andere grondstof, want desem wel doet.

Het was even experimenteren, maar we hebben geslaagde broodjes die snel te proeven zijn bij De dochter van de Korenaar!

Wat zijn we allemaal aan het doen?!

Pakken met tegels. Een
oven op de oprit of een container met puin. Breken op woensdag. Boren, slijpen,
stuc-en. Wat zijn we allemaal aan het doen?

Op dit moment wordt
onze nieuwe oven geplaatst. Eentje extra zodat we nog meer lekkere broden en
broodjes af kunnen bakken. Belangrijker is eigenlijk; dat we de hele dag kunnen
bakken. Dat is nu namelijk niet haalbaar en was al jaren een grote wens. De
hele dag door vers brood, verse broodjes en warme worstenbroodjes komt in zicht!

Komt in zicht, want er moet nog wel een en ander gebeuren. De hele bakkerij wordt letterlijk en figuurlijk op z’n kop gezet. De indeling wordt anders, andere vloer, andere wanden en onder andere een nieuwe vriezer, koeling, kneder en stokbroodmachine. Als je het snel typt dan valt het wel mee… Naast de bakkerij gaan we ook de winkel aanpakken. Hiervoor zijn alle voorbereidingen getroffen en in onze vakantie gaan we breken. We sluiten deze zomer maandag 19 augustus. Donderdag 29 augustus gaan we weer open in onze noodwinkel. In de garage maken we een kleine knusse winkel waar we een paar weken in zullen vertoeven. Let op; ook 15 augustus zijn we uitzonderlijk gesloten i.v.m de verbouwing.

Het is een beetje druk en hectisch, maar ik ben Ronald over aan het halen om nog een paar verbouwsoezen, purschuimgebakjes, breekbroden en specie-cakes te laten maken. Kom gerust kijken naar de vorderingen en proeven!