Making of… de Rubiks

De rubiks. Moeilijkheidsgraad voor een (thuis)bakker: uitdagend. Bewerkelijkheid: hoog! Het was even puzzelen, letterlijk en figuurlijk, maar zo wordt de beroemde Rubiks cake gemaakt, met eigen foto’s:

Er zijn talloze voorbeelden te vinden van de Rubiks in cake danwel taartvorm. De gewone zoals de puzzel en natuurlijk de wereldberoemde van Cédric Grolet. Per onderdeel is de cake niet zo moeilijk, maar het zijn veel kleine stukjes die strak en netjes tegen elkaar moeten blijven zitten. Daarbij komt dat voor ons smaak net zo belangrijk is als het uiterlijk en we daar nooit op in willen leveren.

De eerste stap is het maken van de verschillende kleuren cake. Cake kleuren is niet zo moeilijk, zie een eerdere column die ik hierover schreef. Dit is vooral veel werk, want je moet er 6 maken. Afhankelijk van de grootte van de cake die je wilt maken kies je de vorm van je bakblik.

Als de verschillende cake-en klaar zijn, dan moet je ze voorzichtig maar snel snijden. Je wilt de blokjes zo strak mogelijk hebben dus probeer geen ‘rafels’ te krijgen. Tip: als je er meer wilt maken, snijd dan eerst repen en doe dan de volgende stap al. Hierna snijd je dan in één keer meerdere kubussen. Voor 1 kubus heb je 3 x 9 blokjes nodig.

Ronald heeft de blokjes vervolgens aan elkaar ‘gelijmd’ met chocoladefondant. Dit is natuurlijk lekker, maar zorgt ervoor dat de blokjes goed tegen elkaar blijven zitten als je ze gaat omtrekken met de zwarte icing. Probeer ook hier zo strak mogelijk te vouwen.

Van icing heeft Ronald 6 x 9 gekleurde vierkantjes gesneden, die hij op de kubus geplakt heeft door ze vochtig te maken. De kunst is hier snel, maar voorzichtig te werken. Hoe langer de cake ligt, des te meer hij uitdroogt. Aan de andere kant wil je wel dat de je de icing glad houdt en de vierkantjes er netjes op krijgt.

Dus, voor wie zich na Carnaval verveelt, veel succes! Wij zijn erg benieuwd naar het resultaat. Voor wie vooral lekker een stukje Rubikscake wil eten bij de koffie, wij hebben ze nog tot zaterdag. Ze gaan wel hard dus bel even dan reserveren we hem voor je, alaaf!

Embleem van cake en stoofvleesbroodjes

Een goede bodem. Een typisch Belgisch product. Een lekkere vette hap. Wij dachten toen aan een friet stoof. Met de friet kunnen wij niet veel, maar met stoofvlees moest lukken. Het heeft wat pogingen gekost, maar hij is gelukt. Ons stoofvleesbroodje! Het heerlijk malse stoofvlees is volgens geheim recept gemaakt en heeft uren staan sudderen. Om de associatie met ‘de Belse frut’ te behouden heeft Ronald het briochedeeg gevormd in kleine puntzakjes. En eerlijk is eerlijk. Er gaat niets boven ons worstenbrood, maar deze komt met stip op nummer twee binnen!

Dat was één. En toen, toen kwam het carnavalsembleem van dit jaar. Een rubiks. En dat is een welbekende onder de patissiers. De Rubik’s cube cake van superchef Cedric Grolet is wereldberoemd en kost voor 6 personen €170,00… Dergelijke ambities heeft Ronald totaal niet, maar experimenteren en dingen uitproberen doet hij graag. Een Rubik’s cube cake maken had hij nog nooit gedaan. Het was even puzzelen maar zie de foto voor het resultaat! In onze nieuwsbrief ‘Het geheim van de bakker…’ beschrijven we de totstandkoming en geeft Ronald tips om hem zelf te maken. Wil je deze ook iedere 2 weken ontvangen? Schrijf je snel in op www.bakkerijadams.be (onderaan de pagina).

Dus ‘Ut kan alle kaante op’, kom voor een hartige of zoete hap en geniet deze Carnaval, alaaf! Wij zijn er nog tot en met zaterdag 2 maart. Van zondag 3 tot en met woensdag 13 maart genieten we van onze vakantie.

Ontbijtmuffins, probeer ze ook!

De dag goed begonnen is al half gewonnen. Deze muffins kun je als ontbijtje of tussendoor eten. Lijkt minder gezond, maar we gebruikten volkorenmeel. Met extra tips van Ronald:

Voor 12 kleine muffins heb je nodig:

100 gram roomboter

Citroenrasp (ongeveer kwart citroen)

200 ml melk

2 eieren

125 gram kristalsuiker

250 volkorenmeel

2 theelepels bakpoeder

1 mespuntje zout

Per variant; bosbesssen, appel en kaneel, walnoot en rozijnen.

Muffinvormpjes

Bereiding:

Verwarm de oven voor op 200 graden. Zorg dat alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn. Smelt de boter en roer de citroen en melk erdoor. Klop de eieren luchtig met de suiker. Roer het botermengsel door het eimengsel. Let op; normaal zou je de bloem met het bakpoeder en de zout zeven, maar daar we volkorenmeel hebben gebruikt kan dit niet. Je hoeft dus alleen maar het zout en het bakpoeder bij de meel te voegen en dit alles bij het boter/ei mengsel. Zet de papieren muffin ‘caisses’ (de vormpjes dus) in een muffintray. Schep er de gewenste vulling in en daarna 2/3 van het deeg (vergeet je rozijn niet eerst te wellen). Bak de muffins 18-20 minuten in het midden van de oven zodat de warmte gelijkmatig verdeeld wordt. Met een prikker kun je testen of ze goed gaar zijn.

Lauwwarm zijn ze heerlijk, maar dat is voor het ontbijt misschien wat ambitieus. Gelukkig zijn ze koud ook lekker en ze blijven een paar dagen lekker. Invriezen gaat overigens ook goed. Geniet ervan!

Ps: zelf een lekkere variant uitgeprobeerd? Laat het ons weten, dan gaan we hem ook proberen!

Opwarmen moet lukken toch?

Dat viel even tegen, die technische opdracht bij Heel Holland Bakt. Ronald voorspelde het al ‘een appelbol is echt moeilijk’. Ik geloofde hem niet. De appels lagen klaar, het deeg ook en iedereen wist wat een appelbol was. Ronald kreeg natuurlijk gelijk. Er was er geen een gelukt. Hoe komt dat?

De verhouding deeg en appel komt erg nauw. Een groot deel van de deelnemers had teveel deeg waardoor de appel en of het deeg zelf niet gaar worden. De appels moeten ook allemaal min of meer even groot zijn en zeker goed gevuld worden met kaneelsuiker. En appelbollen moeten in een relatief hete oven gebakken worden. Wij bakken ze zeker op 240 graden.

Onze appelbollen zijn zeker gelukt, de Belgische met bloemsuiker en de Hollandse met harde suiker, en met deze tips moet het opwarmen met oudjaar zeker lukken: basisregel, verwarm de oven goed en lang genoeg voor! Voor appelbollen op 180 graden; nu de oven dus niet te hoog. De appelbollen 8 minuutjes opwarmen, zeker niet langer.

Dan was dit alweer de laatste column van dit jaar. Wat gaat de tijd snel. Wij kijken terug op een veelbewogen maar goed jaar en hebben vooral zin in het nieuwe jaar, met veel grote plannen. Wordt vervolgd… Rest me alleen nog iedereen alvast een heel goed uiteinde te wensen en het allerbeste voor 2019!

Ps: We bakken met oudjaar de allerlekkerste oliebollen. Ook oliebollen warmen we op in de oven, liever niet in de magnetron. Wederom 180 graden, de oliebollen op een bakplaat leggen en dan ongeveer 8 minuten laten bakken. Kijk af en toe, want goed opwarmen hangt erg af van de grootte van de oliebol en of de oven echt goed voorverwarmd is.

Personeelszaken

Wij zouden niet zonder ons personeel kunnen. We zijn gezegend met een fijn, hecht team, waarvan een groot deel met ons meegegaan is vanuit Jan en Marleen Broeckx. Als de hele club compleet is zijn we met zijn twintigen, stiekem best een behoorlijke groep. Door de verschillende roosters, we wisselen elkaar lekker af met die nachturen, komt het voor dat mensen elkaar niet of nauwelijks zien. Reden te meer om af en toe wat leuks of wat leerzaams te doen.

Een paar weken geleden hebben we met bijna het hele team een erg gezellige dag in Breda gehad. We hadden teams en de prijs was het uitbesteden van een klusje aan één van je collega’s. De strijd is dus hevig gevoerd. Want we hebben heel leuk werk, maar de afwas, schuren of de vriezer opruimen willen we allemaal wel uitbesteden!

Naast leuke dingen zijn nuttige dingen af en toe ook noodzakelijk. Afgelopen maandag kregen we van Ronald een lesje taarten snijden en rozetten spuiten. Normaliter doen onze bakkers dit, maar het is natuurlijk fijner als we dit allemaal kunnen, zodat we minder ‘bakker afhankelijk’ zijn. Het was Ronald meegevallen. Taarten snijden doet een aantal al vrij regelmatig, maar toefjes slagroom spuiten niet. Het was even oefenen, maar het ging echt goed. Dus in het vervolg, als er iemand nog wat extra slagroom wil, wij draaien onze hand er niet voor om!

De lekkerste maand van het jaar…

Komt er weer aan! Wij zijn al een tijd bezig met alle voorbereidingen en stilletjes aan staat de winkel weer vol met december lekkers: echte Belgische chocolade, letters, speculaascake, staven en de Lübeckers.

Lübecker? Ik had er tot een aantal jaar geleden (ook) nooit van gehoord. De lekkernij is vernoemd naar de stad Lübeck in Duitsland waar de wereldberoemde Lübeck marsepein vandaan komt. Deze amandelspecialiteit is daar niet uitgevonden, maar wel geperfectioneerd. De Lübecker bestaat uit een luchtig gedraaide crème gevuld met pure chocolade en marasquin en wordt omhuld met de kenmerkende roze marsepein. Een 5 december product wat van oudsher hoort bij het heerlijk avondje!

De Lübecker kan natuurlijk ook in een Sintpakketje. We proberen altijd zoveel mogelijk verschillende producten erin te verpakken en zijn nog varianten aan het maken. Een roomboteramandelstaafje en speculaas hoort er toch wel in, eigen gebakken pepernoten en natuurlijk de ‘guimauves’ en ‘caraques’. Respectievelijk de Onze Lieve Vrouwen schuimpjes en een vol chocolaatje. In de volksmond bij Bakkerij Adams uitgesproken als ‘gemofkes’ en ‘karrakskes’.

Qua gebak zijn we er ook nog niet helemaal uit; wij strijden voor ons Sintschuitje met witte chocolademousse, maar Ronald wil Sintboekjes en een cadeautaart. De tijd zal het leren, maar ideeën zijn er in ieder geval genoeg!

Vlaaien…

Met vlaaien kun je alle kanten uit. Afgelopen week was er een vertegenwoordiger die versteld stond van alle opties. Wij zijn dat gewend en kijken er niet meer van op, maar misschien is dit voor meer mensen zo. Een klant krijgt bij een bestelling voor een vlaai inderdaad wel wat vragen op hem of haar afgevuurd.

Eerst een de keuze maken uit alle vlaaien: vers fruit, aardbei, kers, rijst, kersen/rijst, banaan, smurf (met abrikoos en witte chocolade, een aanrader!), peer-caramel, framboos, nougatine of de tarte maison.

Daarna volgt de vraag voor hoeveel personen, 6 of 8 en tot slot de keuze van bodem. Dit kan een harde of een zachte bodem zijn. De harde is een bladerdeegbodem, die gevuld wordt met gele room en de andere heeft een zachte bodem van brooddeeg welke we vullen met slagroom. Deze keuze is soms moeilijk en smaken verschillen nou eenmaal. De harde bodem zorgt voor een lekkere bite en moet koel, maar zeker niet te vochtig staan. De zachte is wat gemakkelijker aan te snijden. Sommige vlaaien ‘horen’ met een harde bodem zoals de tarte maison en sommige met een zachte zoals een rijstvlaai. Onze een persoonsvlaaitjes hebben ook allemaal een zachte bodem. De keuze is dan al gemaakt!

Op zich valt het eigenlijk wel mee met de keuzes. Sterker nog, met enige regelmaat vinden we (vooral Ronald) dat het weer tijd is voor vernieuwing. De vers fruitvlaai heeft daarom een metamorfose ondergaan. Wij vinden hem geslaagd, jullie ook?

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan…

En dus gaan we tijdens vakanties natuurlijk naar andere bakkers, maar dit keer ook naar een bakkerijmuseum.

We waren in Overijssel en hebben een rondleiding gehad in het Bakkerij en IJsmuseum van Gerrit Valk, te Hellendoorn. Een authentiek museum met veel passie gerund door oud-medewerkers waar kinderen zelf een broodje mogen bakken; Liz stond er met haar neus bovenop! Het ijsgedeelte was voor mij sowieso nieuw, in het bakkerijgedeelte herkende ik meer. Je zou zo nog maar moeten werken! Het idee van brood maken blijft natuurlijk hetzelfde; grondstoffen samenvoegen, kneden, laten rijzen en bakken. Maar wat ben ik blij dat wij wel ambachtelijk werken, maar dan wel met machines van deze tijd.

Bij de bakker hebben we ons laten verwennen door Twentse krentenwegge en Twentse Kozakken. De krentenwegge lijkt op een goedgevuld krentenbrood en wordt van oudsher aangeboden bij geboortes. De kozak was een echte verrassing! We vonden hem, kritisch als we zijn, er niet heel aantrekkelijk uitzien. De koek was echter heerlijk. Het is een soort opgerolde koek van biscuit met een vulling van jam en botercrème. De buitenkant is afgewerkt met marsepein en geglazuurd met chocolade. We hebben ervan genoten, en ook van de vakantie al missen we ons eigen brood en onze pistolets altijd heel erg. Gelukkig zijn we er weer! Brood is deze dagen soms snel op, bestel vast online, www.bakkerijadams.be, dan ligt het er zeker!

Bekend van TV…

Zomaar een vrijdagmiddag. De telefoon gaat in de winkel en winkeldame Wilma neemt op. ‘Hallo met RTL Nieuws, mogen wij maandag in verband met het WK, jullie producten en de unieke ligging komen filmen?’. Natuurlijk mag dat!

Nou komen er wel vaker mensen filmen. Laatst iemand die meedeed aan een wedstrijd en een promotie filmpje over Baarle moest maken en met Pasen was er een delegatie Japanners die kwam filmen en interviewen. Het landelijke nieuws hebben we echter nog nooit gehaald. Ze zouden tussen 15 en 16 uur komen. Stipt 15 uur stonden twee mensen van RTL in de winkel. Ronald had gelukkig meer dan genoeg WK lekkers gemaakt zodat er in ieder geval genoeg gefilmd konden worden. Ze wilden ook graag zien hoe de productie tot stand komt. Erg leuk, maar op maandagmiddag is er niet bepaald veel bedrijvigheid in de bakkerij. Even improviseren dus; Ronald snel wat bakkerskleding aan, fruit snijden, slagroom maken en hop, nog een Belgische vlaai gemaakt. Hierna werden Wilma en ondergetekende geïnterviewd en van die, maar liefst, drie kwartier filmen is uiteindelijk een halve minuut uitgezonden! En dan zeggen ze dat bakker een bewerkelijk beroep is… Het resultaat was wel erg leuk, veel Baarlenaren komen in het item voorbij.

RTL kwam dus voor de WK producten. Er was van alles: Belgische donuts, een Red Devil taart, Duivelse gebakjes, maar de nieuwste creatie was er nog niet. Deze heeft Ronald de afgelopen week bedacht. Een WK voetbalbrood; een breekbrood dat perfect past bij een salade of soepje tijdens het kijken!

Biertaart!

Vorig jaar heeft Ronald bierbrood en bierpistolets gemaakt. Voor ons was dat een keer een ander product voor Vaderdag, maar bierbrood of brood met als basisingrediënt bier is een vrij bekend product. De combinatie van bier en brood gaat al eeuwen terug. De eerste bieren, duizenden jaren geleden, waren gemaakt van half gebakken broden die in water gedrenkt werden voor een fermentatie effect. Tegenwoordig zijn er zelfs bakkerijen met een eigen tap in de bakkerij!

Dit jaar wilde Ronald naast de hartenvlaaien, taarten en de slagroomstropdassen weer wat anders. ‘Bierbavaroise zou dat wat zijn Ank’? Zo gezegd, zo gedaan en wij mochten proeven. En eerlijk, voor iemand die echt niet van bier houdt, het was eigenlijk wel lekker. De bavaroise heeft geen heel typische biersmaak, je proeft het bier net goed genoeg. En de combinatie met een crispy chocoladebodem en kersen is een goede! Over de opmaak hoefden we niet lang na te denken. Deze vorm was logisch en spreekt voor zich. Afgelopen weekend hadden we al een aantal exemplaren gemaakt en die vlogen de winkel uit. Komende zondag is het Vaderdag, dus verras de allerliefste papa met een lekker ontbijtje en een heerlijk bierdopje!

Ps: zaterdag wordt de Pruimentoer weer georganiseerd. Wij zijn gewoon open en bereikbaar tot 17u. Succes voor alle renner(tje)s!