Omdat het de grootste is?

Chocoladeletters hebben wij altijd in de letter ‘S’ van Sint. Onze ambachtelijke roombooter amandelletters maken we altijd in de letter ‘M’, maar waarom? Omdat het de grootste is? En kan een andere ook?

Ronald wist het
eigenlijk zelf ook niet precies. Hij maakt ze al meer dan 25 jaar en denkt dat
dit is omdat de letter ‘M’ het grootst lijkt en daar kiezen mensen vaak voor.
Er zit een kern van waarheid in, maar we hebben het uitgezocht.

Koek en banketletters bestaan al heel lang. Al in de Romeinse tijd leerde men het alfabet via de ‘snoeplettermethode’ en in de Middeleeuwen zou het een traditie zijn om letters te eten. Rond het einde van de 19e eeuw werden chocoladeletters al in fabrieken geproduceerd. De letter ‘M’ was favoriet, omdat het de ‘M’ van Moeder en Mama is, maar ook de populariteit van voornamen speelt een rol. De ‘J’ was populair vanwege de populaire voornamen als Jan en Johannes en de ‘M‘ werd nog meer favoriet na de geboorte van de Nederlandse prinsesjes Margriet en Marijke. Toch speelt ook de grootte een rol. De letter ‘M’ lijkt groter ook al zijn binnen een gewichtscategorie alle letters even zwaar. De ‘T’ heeft daarom een dikker stokje dan de ‘M’ en voor verschillende producenten is het een reden om de ‘I’ niet te produceren.

Gaandeweg werd het een traditie, in Nederland
althans, om letters met Sinterklaas te geven zo blijkt uit het liedje ‘O kom er
eens kijken…’ en ook bij ons vliegen ze de deur uit. Chocolade, maar ook de
roomboteramandelletters. Ronald houdt zich aan de traditie en zeker de ‘M’
maken, maar wil je een andere, vraag het gerust, in principe kent Ronald het
hele alfabet 😉

Weet jij het verschil? Kruidnoot versus pepernoot

Ik ben eerlijk, ik haal deze twee altijd door elkaar. “Die ene is toch die keiharde”, zei ik dan? Maar bij ons niet, want pepernoten horen niet keihard te zijn. Dus daarom voor eens en voor altijd het verschil tussen de pepernoot en de kruidnoot:

De pepernoot is gemaakt van roggemeel en is meer een brokje en is zachter van structuur. Als je ze te lang bewaard, worden ze dus keihard, maar ze horen wat zachter te zijn. Ze zijn gekruid met anijs en op smaak gebracht met honing.

De kruidnoot is rond met een platte onderkant en krokant. Gemaakt van tarwemeel en gekruid met kaneel, nootmuskaat, kruidnagel, gemberpoeder kardemom en witte peper. Peper zit dus in de kruidnoot. Zwarte piet strooit vooral met de kruidnoten en niet met pepernoten.

Om tot slot helemaal precies te zijn; specerijen geven de smaak aan de kruidnoot en niet kruiden. Specerijen komen uit warme landen met een tropisch klimaat (sinds de koloniale tijd dus in ons land) en kunnen uit wortels, meeldraden, zaden, peulen, de bast of bloemknoppen bestaan. Ze zijn wat pittiger van smaak dan kruiden, die doorgaans uit landen met een gematigd klimaat komen en van bladeren en stengels komen (bron: de Kruidenbaron). Dus feitelijk klopt de naam kruidnoot niet eens…

Zie ginds komt de stoomboot…

uit Spanje weer aan! De eerste zaterdag na 11 november, Sint Maarten, mogen we de pakjesboot weer verwelkomen. En dat betekent dat het tijd is om nog meer Sinterklaaslekkers in de winkel te leggen. De chocolade sint figuren vliegen al een paar weekjes de deur uit, maar de letters waren nog in de maak. Rijkelijk versierd zodat ze net een beetje anders zijn dan de letters die overal verkrijgbaar zijn. Een chocolatier is Ronald niet, dat is werkelijk een vak apart, maar het eindresultaat ziet er weer vrolijk uit. Lettersnoep kenden de oude Romeinen overigens al en een Nederlandse specialiteit zijn de gegoten chocoladeletters. Al halverwege de 19e eeuw adverteerde men er in Amsterdam mee.

Daarnaast waren we op zoek naar een leuke verpakking voor de Sint pakketjes. Ieder jaar proberen we iets anders te vinden, liefst zelf te maken. Vorig jaar hadden we een gevulde broodschoen, dit jaar zijn het juten zakjes geworden gevuld met zelfgebakken pepernoten, onze speculaas en speculaascake een kleine amandelstaaf en chocolade. Allemaal even lekker!

Taai taai stond nog op de planning om te maken, net als de Lubeckers, Stond, want inmiddels ligt alles in de winkel. En ook de eerste Sinterklaasschuitjes zijn alweer de winkel uitgevlogen. Kortom, wij zijn klaar voor deze gezellige en lekker tijd!

#37 Witte chocolademousse met speculaas

Normaal proberen we, de winkeldames  of ik,  Ronald een beetje af te remmen als het gaat om nieuwe producten. We hebben al zoveel. Maar zo rondom de feestdagen dan is het wel leuk en lekker om wat te experimenteren.

Eén van de winkeldames was een recept van een soort taartje op internet tegengekomen. De hoofdingrediënten waren speculaas en witte chocolademousse. Alleen al die combinatie was reden genoeg om het recept te mailen en een speciaal verzoek bij de bakkers in te dienen om dit eens te maken. De eerste poging was lekker, maar de speculaasbodem was te bros. Smaaktechnisch geslaagd, maar lastig om aan te snijden en te eten. Slimme opmerkingen kwamen van de dames; ‘kun je niet iets met cake, we hebben toch ook speculaascake? Of met de bodem zoals die van de aardbeien- en abrikozenschuitjes?’ Een paar weken verstreken, Sinterklaas is inmiddels in het land en bracht volop inspiratie voor de afwerking mee. Die was namelijk nog een beetje saai.

Poging twee met een soort speculaas/zanddeegbodem en een afwerking met sintsnoepgoed  was geslaagd. Het resultaat is inmiddels uitgebreid geproefd en staat in de winkel. De smaak is echt hemels en dit als ‘Sintschuitje’ gedoopte schuitje ziet er ook nog eens erg leuk uit!

Ps: ook Ronalds experiment met taai taai is gelukt. We hebben ze naturel en met stukjes suiker.